Film Adriana Panka jest próbą atrakcyjnego i przystępnego opowiedzenia o życiu Simony Kossak – słynnej naukowczyni, biolożki, ekolożki i aktywistki, osoby pod wieloma względami pionierskiej, która w późnym PRL mieszkała w Puszczy Białowieskiej, prowadząc tam badania, ale też opiekując się fauną i florą. To portret silnej, zdeterminowanej i nie idącej na ustępstwa młodej kobiety, która wie, że to, co robi, jest ważne na wielu poziomach - dla niej, dla rozwoju nauki, dla świata zwierząt oraz odkrywania zależności i harmonii w ekosystemie. Warto tu także podkreślić zrozumienie i szacunek Simony dla przyrody i jej zasobów, jej chęć życia w otwartości oraz uważności wobec świata roślin i zwierząt. Seans będzie świetnym pretekstem do rozpoczęcia rozmowy na temat ludzkiego myślenia o naturze kiedyś i obecnie. Podejście bohaterki do świata przyrody, związane nie tylko z jej chronieniem, połączone z wyrzekaniem się przemocy wobec zwierząt, było uważane za zupełnie nietypowe i było krytykowane na polu naukowym. Na tle wielu dokumentów o przyrodzie, w tym filmu o samej Simonie, ta fabuła z może wypadać trochę blado. Ale, pomimo uproszczeń i nieco powierzchownego podejścia do aspektów historycznych czy rodzinnych, film może być atrakcyjny dla wielu młodych osób, które nie znają szczegółów ani tamtych czasów, ani tej biografii. Film ukazuje również ciężar bycia częścią rodziny, w której przede wszystkim liczył się talent artystyczny oraz to, jak trudno komuś - kto nie idzie podobną ścieżką – zaistnieć oraz zbudować poczucie wartości i wyjątkowości w oczach innych. Przybliża życie „czarnej owcy” rodziny- z tych znanych, szanowanych i podziwianych Kossaków, o których większość Polaków słyszała. Natomiast bohaterka jest nieznana; nie uczy się o niej w szkole, a jej życie na wielu płaszczyznach jest warte opowiedzenia Widz poznaje inspirujący portret bohaterki, która uczy się siebie, dojrzewa, przeżywa wzloty i upadki i wyciąga z nich wnioski, szuka pasji, miłości, sensu. To również historia młodej kobiety w patriarchalnej rzeczywistości – szukającej własnego miejsca, własnego głosu, walczącej z przeciwnościami: prywatnymi, rodzinnymi, społecznymi. Film uczy nonkonformizmu, wierności własnym zasadom, podążania własną drogą – nawet jeśli niesie to ze sobą pewną cenę. Bo są wyższe wartości, ważniejsze niż akceptacja najbliższego otoczenia. Dzięki seansowi możliwe będzie rozpoczęcie rozmów o emancypacji, świadomym kreśleniu własnych granic (w rodzinie, jak i pracy), indywidualności oraz wychodzeniu poza stereotypy czy uprzedzenia. Po filmie można z uczniami porozmawiać zarówno o przyrodzie, która jest nie tylko pięknym tłem historii, ale przede wszystkim o relacjach rodzinnych, o oczekiwaniach rodziców i próbie odnajdywania własnego JA. O dojrzewaniu, o intymności i o życiu w cieniu. A brawurowa rola Sandry Drzymalskiej pozwala wręcz poczuć bijącą z ekranu siłę Simony Kossak. Chyba każdy może w bohaterce odnaleźć siebie. Możemy się też uczyć od niej szacunku do natury, bo przecież gdyby nie ona, nas też by nie było. Po filmie cudownie byłoby przejść się do lasu. Odpocząć od zgiełku miasta i oceniania na każdym kroku. Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Iwona Bartnicka, Karol Szafraniec, Paula Zalewska |
Krótkie sceny erotyczne i rozmawianie o seksie, niewielka nagość w jednej scenie, wulgarny język, śmierć zwierząt.
Simona Kossak, córka malarza Jerzego Kossaka i wnuczka Wojciecha, pozbawiona talentu, który od pokoleń definiuje jej rodzinę, dorasta nie zaznając ciepła ze strony despotycznej matki. Gdy po studiach rzuca wszystko – dom, tradycję, społeczne konwenanse – i obejmuje posadę naukowczyni w Białowieży, zaczyna życie na własnych warunkach. Osiedla się w środku puszczy, w domu bez prądu i bieżącej wody, w otoczeniu dzikiej przyrody. Tam, na magicznym odludziu poznaje fotografa Lecha Wilczka, z którym dzieli pasje – miłość do natury i… potrzebę wolności. Ich niezwykła relacja wymyka się wszelkim schematom. Jednak wyobrażenia Simony o pracy przyrodnika i pozycji młodej kobiety w świecie zdominowanym przez mężczyzn ulegają bolesnej weryfikacji. Musi stanąć w obronie nie tylko swoich ideałów, ale również świata roślin i zwierząt.
