Fabuła skupia się na 12-letniej Mii. Po przeprowadzce dziewczyna próbuje odnaleźć się w szkole. Dołącza do ekipy skejterów, aby powstrzymać deweloperów i uratować plac przed przekształceniem w parking. Sytuację komplikuje fakt, że budową kieruje jej ojciec.
W Bloku 5 jest wiele wątków, które mogą rozpocząć bardzo ciekawą dyskusję z młodzieżą. Jest pokazany bulling – można porozmawiać o tym, na czym polega, jak się przed nim chronić, czy zawsze jego skutki są negatywne; czy (jak w przypadku tej historii) mógłby się przemienić w przyjaźń?
Mamy trudne relacje córki z ojcem i motyw straty matki, bycia tym „nowym” w otoczeniu, ojca zajętego pracą, który szczęśliwie ostatecznie zawierza córce i staje po jej stronie; ten wątek został przedstawiony bez przerysowania- dzięki czemu wygląda autentycznie.
Wreszcie też temat tego, jak wspólna sprawa może połączyć nawet najmniej lubiących się nastolatków (ale czy na pewno tak jest w dzisiejszym świecie?). Generalnie plusem jest podkreślanie znaczenia poczucia wspólnoty. Rodziny na osiedlu znają się, są powiązane przez paczkę dzieci, a w sytuacji zagrożenia się jednoczą. Ostatecznie rodzice wspierają młodsze pokolenie.
Przy okazji film stawia mocne pytanie młodym ludziom: czy znając konsekwencje swoich czynów postąpiliby tak samo? Czy zawsze „sprawa” jest warta najwyższego poświęcenia (ten problem dotknął również matkę Almy, który dla sprawy niejako poświęciła życie).
Warto docenić podejście twórców filmu do tematu dorastania. Ukazanie dojrzewania dziewcząt nie jest częste we współczesnych produkcjach; a dzięki wątkom przyjaźni i buntu bohaterek i bohaterów tytuł sprawdzi się i dla dziewczyn, i chłopaków.
Całkiem ciekawa jest forma filmu; szczególnie konwencja mieszania akcji z fragmentami prywatnych nagrań bohaterów – co może być atrakcyjne w odbiorze dla młodych odbiorców.
Jednak są też pewne minusy, które nieco obniżają wartość całości. Scenariusz jest przeładowany wątkami, które nie zawsze są rozwinięte; film czasem gubi rytm (są sceny, które mogą się dłużyć); jest problem z określeniem wieku zamierzonego młodego odbiorcy - styl filmu (jak również bohaterowie – ich wiek i sposób działania) pasują raczej do młodszych widzów z klas 4-5; natomiast ważność i ranga pokazanych problemów - bardziej już dla uczniów klas 6-8.
Blok 5 ma wartość edukacyjną, bo porusza ważne tematy, ale ze względu na ich mnogość wskazane jest omówienie tego filmu przed czy po seansie; wtedy podczas dyskusji z widzami najlepiej skupić się na jednym wybranym aspekcie.
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Agata Hofelmajer-Roś, Izabela Kozielec
treści sporne:
niewłaściwe i niebezpieczne zachowania młodych bohaterów (kradzież, kłamstwo, akty wandalizmu)
Alma ma po przeprowadzce problem z odnalezieniem się w nowej dzielnicy. Nie dość, że nie lubi mieszkających tam dzieci, to jeszcze nie dogaduje się ze swoim tatą. Zamknęła się w sobie po śmierci mamy i spędza dużo czasu sama na placu zabaw w lokalnym parku. Wkrótce odkrywa, że jest on rajem dla gangu skaterów, na którego czele stoi Luna, koleżanka z klasy Almy. Dziewczyna bardzo za bandą nie przepada, jednak kiedy dowiaduje się, że firma jej taty planuje zlikwidować park, postanawia połączyć siły ze swoimi najgorszymi wrogami. Nowo powstała paczka ma tylko tydzień na uratowanie placu zabaw, a porażka nie wchodzi w grę!
