W filmie Wartość sentymentalna reżyser Joachim Trier w pogłębiony i dojrzały sposób podejmuje temat pamięci oraz wpływu przeszłości na teraźniejszość.
W centrum opowieści znajdują się relacje pomiędzy ojcem, reżyserem filmowym i jego dwoma córkami: starszą, aktorką teatralną i młodszą, która wybrała życiową drogę poza sztuką. Ważnym bohaterem jest także stary dom będący w rodzinie od pokoleń. Kamera ożywia go rejestrując ujęcia jakby z jego punktu widzenia. W tle słyszymy fragmenty eseju o nim, który napisała jedna z sióstr będąc jeszcze dzieckiem. Dom ma wadę konstrukcyjną, jednak udaje mu się przetrwać kolejne dekady. Zupełnie jak filmowa rodzina, która mimo traum wciąż istnieje i funkcjonuje. Symbolika domu to ciekawy temat do poruszenia na lekcjach języka polskiego lub plastyki. To zachęta do napisania własnego eseju lub stworzenia pracy dotyczącej domu lub innego świadka rodzinnych historii. Jest to punkt wyjścia do rozważań na temat znaczenia przedmiotów lub miejsc w naszym życiu, o czym czasem nie zdajemy sobie sprawy.
Film Wartość sentymentalna może stanowić cenne narzędzie do rozmów o psychologii więzi, mechanizmach traumy oraz procesie przebaczenia. Ukazuje, jak niewyrażone emocje, dawne konflikty i brak komunikacji kształtują tożsamość bohaterów oraz determinują ich dorosłe życie. Sprzyja refleksji nad znaczeniem dialogu, empatii i odpowiedzialności w relacjach międzyludzkich. Wartość sentymentalna może być cennym wstępem do pogłębionej rozmowy z dojrzałą młodzieżą szkół ponadpodstawowych o relacjach rodzinnych, o roli sztuki w życiu i traumie pokoleniowej. To również pole do dyskusji na temat wolności artystycznej oraz pracy w branży artystycznej, która nie zawsze usłana jest różami.
Wartość sentymentalna to film, który można wykorzystać w ramach profilaktyki zdrowia psychicznego i psychoedukacji. Pokazuje czym jest depresja, ataki paniki, samotność, co leży u podstawie pewnych mechanizmów (np.: obawa przed bliskością z partnerem, żartowanie z tragicznych sytuacji), jakie konsekwencje może nieść brak lub niedojrzały emocjonalnie rodzic/opiekun. Podkreśla wagę zdrowia psychicznego, promuje empatyczną postawę i uwrażliwia na drugiego człowieka. Ze względu na obecność trudnych emocji, warto wzbogacić film prelekcją i/lub dyskusją.
Film nie oferuje prostych odpowiedzi ani jednoznacznych ocen bohaterów, lecz zachęca widza do samodzielnego namysłu nad moralnymi i emocjonalnymi wyborami postaci. Pokazuje złożoność ludzkich motywacji, a tym samym uczy tolerancji wobec słabości innych. W świecie zdominowanym przez szybkie, uproszczone przekazy medialne takie kino ma szczególne znaczenie — rozwija wrażliwość, cierpliwość i zdolność głębszej analizy.
Wartość edukacyjna filmu przejawia się również w jego warstwie artystycznej. Trier wykorzystuje strukturę „filmu w filmie”, co pozwala analizować proces twórczy oraz rolę sztuki w przepracowywaniu osobistych doświadczeń. Dzieło może być więc punktem wyjścia do rozmów o języku kina, narracji, symbolice i sposobach budowania emocji poprzez obraz oraz ciszę. To szczególnie cenne w edukacji filmowej i humanistycznej, gdyż uczy świadomego odbioru kultury i interpretowania znaczeń ukrytych poza dosłowną fabułą. Warto zwrócić uwagę na polski akcent w filmie – muzykę do Wartości sentymentalnej napisała polska kompozytorka, Hania Rani.
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Hanna Kroczek, Mateusz Żebrowski, Paulina Łuczyńska
treści sporne:
żałoba i trudne emocje / nagość / rozmowa o torturach nazistowskich / wątek samobójstwa (próby samobójcze)
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.
