Vinski i skarb wikingów

Marzenia ludzkości o byciu niewidocznym to jedno z pierwotnych pragnień powiązanych z pragnieniem wolności oraz byciu poza zasięgiem (wzrokiem) innych. Jak pokazuje druga część filmowych przygód Vinskiego niewidzialność  nie jest tożsama z byciem nieobecnym.

Motyw ten stał się kanwą fabuły i konstrukcji postaci – superbohatera, który przy pomocy magicznego pyłu staje się niewidoczny dla otoczenia. Dzięki temu chłopak może stać na straży porządku w swoim rodzinnym miasteczku. Kiedy ostatnia buteleczka proszku, który daje mu tę supermoc, zostaje skradziona z jego pokoju, musi zrobić wszystko, aby nie dostała się ona w niepowołane ręce. Zmagając się z różnymi problemami, Vinski zaczyna działać.

Jego przeciwniczka - pani burmistrz - aktywnie korzysta z mediów i kreuje swój wizerunek jako osoby zaangażowanej w ochronę starej zabudowy oraz rozwój miasta. W rzeczywistości jej działania mają zupełnie inne cele, a zdanie i dobro mieszkańców nie są dla niej najważniejsze. Ten wątek pokazuje, jak łatwo można za pomocą odpowiednio wykreowanego przekazu zdobywać poparcie i wpływać na innych.

Film pozwoli także rozmawiać o tym, jak łatwo można w internecie kreować obraz siebie, który nie odpowiada rzeczywistości, oraz dlaczego nie należy bezkrytycznie wierzyć informacjom pojawiającym się w mediach. Pokazuje również, do czego może prowadzić niepohamowane dążenie do władzy i brak odpowiedzialności za własne decyzje.

Jednocześnie twórcy podejmują temat dorastania i zachodzących w tym czasie zmian. Vinski znajduje się w ważnym momencie swojego życia – rozpoczyna naukę w liceum. Musi zmierzyć się z nowymi wyzwaniami, odpowiedzialnością i koniecznością podejmowania decyzji. Dzięki temu ta produkcja może być również punktem wyjścia do rozmowy o dojrzewaniu, samodzielności, odpowiedzialności za własne wybory oraz poszukiwaniu swojego miejsca w świecie.

Rozmawiając po seansie warto zwrócić uwagę młodzieży na wątki magiczne (znikanie i zasadność użycia tego motywu), motyw superbohatera oraz kontekst odniesień do współczesności (rola mediów społecznościowych, tożsamości lokalnej, historii miejsca zamieszkania, poszukiwania swojego miejsca na ziemi).

Minusem tej produkcji jest jednak to, że linia fabuły: superbohater Vinski a jego antagonistka (pani burmistrz) staje się w pewnym momencie mało wyrafinowana. Zarówno w warstwie słownej  jak treści obrazu widzimy czasem nieudolność prowadzenia tych postaci i języka, jakim się posługują (dosadne porównania odnośnie wieku nastoletniego i jego wizerunku). W tym wątku film traci na swojej wiarygodności i formie zabawy.

Zdecydowanie bardziej przekonujący są dorośli bohaterowie, którzy pomagają Vinskiemu w jego misji: mama, aptekarz, laborant. To ludzie, którzy potrafią przyznać się do swoich błędów i ograniczeń.

Reasumując, Vinski i skarb wikingów to z jednej strony atrakcyjny film przygodowy, a z drugiej – punkt wyjścia do rozmowy na ważne i aktualne tematy. Porusza kwestie manipulowania ludźmi, wykorzystywania władzy, kreowania fałszywego wizerunku; pokazuje i krytykuje kłamstwo oraz chciwość;  jednocześnie podkreśla potrzebę krytycznego myślenia i wiarę w możliwości młodych ludzi, wagę przyznawania się do popełnianych błędów i wartość poszukiwania odpowiedzi na trudne pytania.

Ważnym elementem budowania napięcia w filmie jest muzyka. To ona skutecznie buduje grozę i tajemnicę. Całość łączy przygodę, wątki magiczne i kryminalne, a fabuła przywołuje motywy z takich filmowych klasyków jak: Harry Potter czy Powrót do przyszłości. Twórcy bawią się tymi konwencjami i przetwarzają je na użytek własnej opowieści - o czym też można porozmawiać z młodymi widzami.

 Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Edyta Kaszyca, Hanna Kroczek