Skarbek i tajemnica magicznego sreberka jest jednym z nielicznych przypadków kina familijnego, które stara się młodszym widzom przedstawić specyfikę Śląska w nieco bajkowej/baśniowej poetyce. Poprzez historię rodzeństwa (Janka i Zosi), którzy odwiedzają z okazji urodzin pradziadka rodzinę mamy na Śląsku, twórcy mają okazję pokazać ten region Polski w sposób nieobarczony realiami przemian społecznych. Prezentują go poprzez warstwę scenograficzną filmu (familoki, górnicze szyby, wnętrze kopalni), przybliżenie rodzinnych tradycji (rola pradziadka, świętowanie jego urodzin, historie z pracy w kopalni), regionalny język, ale przede wszystkim poprzez legendy, których głównymi bohaterami są postacie ze śląskiego bestariusza (Skarbek, Podciep, Utopiec, Heksa, Latawiec, Piwosznik, Szarlej).
Akcja rozgrywa się w tych konkretnych realiach; odwołuje się do lokalnych opowieści o fantastycznych stworach - czasem strasznych i niebezpiecznych, czasem śmiesznych i niezbyt groźnych. Zwrócenie uwagi na te aspekty filmu będzie wartościowe nie tylko na Śląsku, ale i w innych regionach Polski- może być zachętą, żeby poszukać informacji o kulturach różnych społeczności - często żywych w tradycji rodzinnej, mówionej, dotyczących konkretnych miejsc czy obyczajów; a także być początkiem działań służących dokumentowaniu dziedzictwa regionalnego; do ćwiczeń w kreatywnym pisaniu czy tworzeniu innych form artystycznego wyrazu - na lekcjach plastyki czy muzyki.
Dzięki temu można go będzie wykorzystać w ramach wszelakich zajęć i innowacji, dotyczących edukacji regionalnej (niekoniecznie wyłącznie w województwach śląskim i opolskim). Lokalna mitologia (śląskie straszki), język (bardzo umiejętnie wpleciony w scenariusz, w taki sposób, by nie dominował, a tym samym nie powodował hermetyczności językowej obrazu), obyczajowość, zwyczaje - to elementy stanowiące ogromny potencjał edukacyjny filmu.
Możliwe jest wykorzystania Skarbka… także w pracy z cudzoziemcami (dziećmi polonijnymi, uczącymi się języka polskiego jako obcego/drugiego/odziedziczonego), które poza granicami Polski bardzo chętnie poznają zróżnicowanie regionalne kraju przodków i tym samym odkrywają korzenie tradycji pojawiających się w ich własnych domach.
Z drugiej strony to mocne osadzenie w realiach konkretnego regionu wymagać będzie od nauczyciela na pewno wprowadzenia lub wyjaśnień (np. pojawiających się w filmie wyrazów, które mogą być niezrozumiałe, a tym samym zaburzać odbiór niektórych wątków).
Film jest atrakcyjny wizualnie, akcja jest wystarczająco wartka, by utrzymać uwagę młodego odbiorcy, a co najważniejsze pokazuje świat łączący pokolenia – Śląsk w dziecięcej odsłonie pozwala zidentyfikować się młodemu widzowi z głównymi bohaterami, a pojawiający się na ekranie Olgierd Łukaszewicz (znany ze śląskiego tryptyku Kazimierza Kutza) da również szansę na przybliżenie młodym odbiorcom w rozmowie po projekcji szerszego, bardziej dojrzałego kontekstu historii Śląska oraz stanowi pomost, dający punkt zaczepienia także dorosłemu widzowi.
Nawet jeśli niektóre z tych wątków potraktowane są z mniejszą pieczołowitością/wiarygodnością niż inne (można zauważyć niedoskonałości narracyjne), a dziecięcy aktorzy nie zawsze podołali czasem trudnym wyzwaniom aktorskim, to film oferuje cenny punkt wyjścia do rozmów z młodym widzem na tematy związane z tożsamością regionalną, pielęgnowaną wewnątrz szeroko rozumianej wspólnoty kulturowej danego kraju (tutaj Polski). znanego ze śląskiego tryptyku Kazimierza Kutza, daje również szansę na przybliżenie młodym odbiorcom w rozmowie po projekcji szerszego (bardziej dojrzałego) kontekstu historii Śląska.
Skarbek i tajemnica magicznego sreberka to ciekawa propozycja dla nieco starszych dzieci - połączenie filmu przygodowego, komediowego, familijnego z elementami z domeny fantastyki, a nawet horroru. Historia o wyjaśnianiu tajemnic i poszukiwaniu skarbu może być punktem wyjścia również do rozmowy o relacjach rodzinnych, odpowiedzialności za siebie i innych, dokonywaniu wyborów i ponoszeniu konsekwencji za podjęte decyzje; a także o tym, co może odbiorcę rozbawić, a co przestraszyć w trakcie oglądania filmu.
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Elżbieta Piotrowicz, Agnieszka Tambor, Łukasz Tura
Szczególnie dla młodszych widzów. Zagrożenie zdrowia i życia bohaterów, porwanie i uwięzienie w podwodnym świecie jednej z bohaterek. Chwilami przerażające zachowania i wygląd podmienionej/przemienionej Zosi (ale te sceny są bardzo krótkie, jest ich niewiele). Sceny nawiązujące do poetyki horroru, jednak są one jedynie drobnym elementem i nie stanowią trzonu fabuły (postacie utopca, heksy - ożywionej na chwilę wiedźmy, Piwosznika- częstującego wszystkich w lunaparku piwem, które leje z kurka w brzuchu).
10-letni Janek ma wybujałą wyobraźnię. Ciągle zmyśla i wyobraża sobie, że jest super bohaterem. Kiedy jego starsza siostra zostaje podmieniona przez demonicznego utopca na wstrętnego podciepa, nikt mu nie wierzy. Na dodatek zasmucony i wystraszony chłopiec zostaje wysłany przez rodziców na wakacje na Śląsk. Janek postanawia odbić siostrę ze świata demonów, a jego największym sprzymierzeńcem okaże się zwariowany pradziadek Marcin, były górnik. Zanurzone w śląskiej mitologii przygodowe kino familijne.
