Pozdrowienia z Marsa to dobry punkt wyjścia do poruszenia z młodymi widzami tematu autyzmu oraz zmagań, jakie przechodzą osoby z tym zaburzeniem neurorozwojowym. Poprzez postać 10-letniego Toma w bardzo obrazowy sposób ujęte zostały bowiem problemy w komunikacji i interakcjach społecznych, a także powtarzające się wzorce zachowań, czynności czy też zainteresowań. Jego historia przypomina, iż osoby w spektrum autyzmu mogą mieć kłopoty w kontaktach z otoczeniem, a z drugiej strony przejawiają niezwykłą wiedzę w pasjonującej ich dziedzinie.
Co prawda film ma głównie nieśpieszną narrację, czasem wymaga skupienia odbiorców w trakcie oglądania, ale ma też wyraźne walory edukacyjne, bo przekonująco przybliża sposób odbierania świata przez autystycznego chłopca. Ta zmiana perspektywy, osiągnięta dzięki odpowiedniej pracy kamery oraz ścieżce dźwiękowej, pozwala widzowi zrozumieć trudności, z którymi boryka się osoba taka jak filmowy Tom.
Jak to jest, gdy nie lubi się zmian, nadmiaru bodźców i czerwonych rzeczy, a wszystkie głośniejsze dźwięki stają się nie do zniesienia? Jak to jest - kochać astronomię, mieć błyskotliwy matematyczny umysł, a jednocześnie napotykać bariery w najprostszym, codziennym porozumiewaniu się z innymi?
Młodzi widzowie, dzięki zabiegom twórców filmuj, mogą spróbować otworzyć się na świat osób z zaburzeniami ze spectrum autyzmu. Mogą także przeżyć z bohaterem i jego bliskimi podróż prowadzącą do świata marzeń, akceptacji oraz rodzinnej bliskości; uświadomić sobie, jak ważne jest zrozumienie i wsparcie najbliższych oraz ich pomoc we wspólnym pokonywaniu codziennych przeszkód.
Film Pozdrowienia z Marsa utrzymany jest w ciepłym klimacie, zawiera wątki humorystyczne i ciekawe animacje, które dodatkowo uatrakcyjniają przekaz, dzięki czemu ważny temat, jaki podejmuje, nie będzie dla młodego widza obciążający. W trakcie seansu będzie mógł on doświadczyć czegoś, z czego być może nie zdawał sobie sprawy; a jego myślenie o innych może się zmienić.
Film może być także punktem wyjścia do rozważań na lekcjach fizyku (asteroidy, komety), wychowania do życia w rodzinie czy lekcjach wychowawczych (więzi rodzinne, przełamywanie barier, potrzeba bliskości, akceptacja odmienności), ale świetnie sprawdzi się też na języku polskim, jeśli przywołamy kontekst literacki (np. fragmenty książki Petera Schmidta Chłopiec z Saturna. Jak dziecko autystyczne widzi świat).
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Iwona Bartnicka, Monika Głowacka, Emilia Żuber
Niepokojące dźwięki (o specyficznym natężeniu) i krótkie sceny ukazujące czasem świat z perspektywy chłopca ze spektrum autyzmu (wykresy, obliczenia, szybko zmieniające się kadry, zniekształcanie rzeczywistości). |
10- letni Tom różni się od pozostałych dzieci. Nie lubi zmian, czerwonych rzeczy, a wszystko co głośne automatycznie staje się dla niego nie do zniesienia. Uwielbia za to astronomię, bieganie w kombinezonie astronauty i słuchanie dźwięków kosmosu. Kiedy jego matka musi wyjechać zawodowo do Chin, Tom wraz z rodzeństwem (15 - letnią Niną i 13 - letnim Elmarem) musi przeprowadzić się na sześć tygodni do dziadków na wieś. Dla niego to katastrofa. Znalazł jednak sposób, aby przetrwać ten czas. Wyjazd potraktował jako próbną misję na Marsa. Zaopatrzył się w dziennik pokładowy i niezbędny sprzęt. Chce być pierwszą osobą, która tam poleci.
