Drzewo magii to filmowa adaptacja książek Enid Blyton, niezwykle popularnych w Wielkiej Brytanii i czytanych przez wiele pokoleń.
Bohaterami filmu są członkowie rodziny Thompsonów - rodzice oraz troje dzieci. W codziennym pośpiechu ich więzi wyraźnie się rozluźniły: zamiast rozmowy czy wspólnej zabawy dzieci zamykają się w cyfrowych światach. Gdy mama Polly odkrywa, że firma, dla której pracuje, działa nieuczciwie, montując w lodówkach kamery do śledzenia klientów, rodzice decydują się na przeprowadzkę na angielską prowincję i realizację marzenia taty Tima o prowadzeniu pomidorowej farmy.
Radykalna zmiana otoczenia sprawia, że dzieci zaczynają dostrzegać piękno i magię otaczającej ich rzeczywistości. W filmie wyraźnie zestawione są dwa światy: miasta (technologii i korporacji) oraz natury i fantazji. Pierwszy z nich cechuje się nieuczciwością i sztucznością, oferując pozorne sposoby zaspokajania potrzeb, drugi natomiast staje się przestrzenią realizacji dziecięcych marzeń. To właśnie tam dochodzi do niezwykłych spotkań, które wpływają na wartości i wybory najmłodszych bohaterów.
Film może być dobrym punktem wyjścia do rozmowy z dziećmi o stereotypach zawodowych oraz o rolach kobiet i mężczyzn – zarówno w domu, jak i poza nim. Tim i Polly tworzą nowoczesny związek, wymykający się tradycyjnym schematom i stereotypom płciowym. Tim zajmuje się domem i dziećmi — jest marzycielem i artystą, który nie najlepiej radzi sobie z kwestiami technicznymi, za to przygotowuje znakomity sos pomidorowy i potrafi zaangażować wszystkich we wspólną zabawę. Polly natomiast jest aktywną zawodowo, zaradną inżynierką-wynalazczynią, zdolną stworzyć coś z niczego. To odświeżające odwrócenie ról dobrze współgra z przesłaniem filmu, który zachęca do realizowania marzeń i kształtowania życia na własnych zasadach.
Drzewo magii to bowiem przede wszystkim opowieść o marzeniach. W toku fabuły okazuje się, że każdy z bohaterów je posiada, a film pokazuje różne drogi do ich realizacji. Dla rodziców marzenia oznaczają życiowy konkret: codzienny wysiłek, pomysłowość, determinację i współpracę, a także mierzenie się porażkami i krytyką. Dzieci natomiast spełniają swoje marzenia dzięki magii zaczarowanego lasu i fantastycznych krain.
Film uczy odpowiedzialności za własne pragnienia, pokazuje wartość umiaru i doceniania tego, co się ma. Może być inspiracją do rozmów z dziećmi o ich fantazjach, potrzebach oraz o roli wyobraźni – jako przestrzeni zabawy i piękna, w której znikają bariery i ograniczenia, ale też ucieczki od trudnej rzeczywistości. Warto zwrócić uwagę, że w filmie magiczne miejsca mają krótkotrwały żywot, czas ich istnienia odmierza klepsydra, potem znikają. To, co trwałe i niezmienne jest realne, czyli rodzina i chałupa na wsi.
Ciekawą postacią jest najstarsza córka – zbuntowana nastolatka wychowana w mieście. Beth początkowo sprzeciwia się rodzicom, nie akceptuje przeprowadzki i jest silnie przywiązana do telefonu. Z czasem jednak zaczyna dostrzegać konsekwencje swoich działań, rezygnuje z egoistycznej postawy i odkrywa wartość życia poza światem cyfrowym. To dobry punkt wyjścia do rozmów z nieco starszymi dziećmi o roli technologii w ich życiu, o tym, co daje, a czego nie może zastąpić.
Na uznanie zasługuje strona techniczna produkcji: dopracowane efekty specjalne (w tym cyfrowe), pomysłowe kostiumy oraz interesująco wykreowany świat przedstawiony. W obsadzie znalazło się wielu cenionych aktorów, którzy nadają historii wiarygodności i odpowiedniej wagi. Niewątpliwym atutem Drzewa magii jest jego karnawałowa, baśniowa estetyka (z wyraźnymi inspiracjami wschodnimi i tolkienowskimi) oraz bogata galeria fantastycznych postaci.
Drzewo magii afirmuje życie rodzinne oparte na autentyczności, trosce i bliskości. Nie ma tu silnych napięć ani przerażających scen (strach jest dawkowany), a opowieść – jak w klasycznej baśni – opiera się na wyraźnym podziale dobra i zła, z ostatecznym zwycięstwem dobra i miłości. Drzewo magii to wartościowa propozycja na wspólne, rodzinne popołudnie w kinie.
Eksperci ZEF oglądali film w oryginalnej wersji językowej. Odbiór filmu w innej wersji może się różnić, ponieważ w tego typu produkcjach dubbing oraz sposób prowadzenia dialogów mają ogromne znaczenie dla recepcji przez młodego widza.
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Kaja Łuczyńska, Anna Dymek, Agnieszka Tambor
treści sporne:
sama konwencja fantasy zwykle wymaga od twórców elementów niepokojących i niesamowitych - nie jest to jednak nic, czego nie byłoby w innych tego typu produkcjach / niepokojący świat-więzienie rządzony przez brutalną Dame Snap o strasznym krzyku / dowcipy dotyczące gazów jelitowych / zagrożenie życia bohaterów (chwilowe, wynikające z awarii samolotu, kończy się szczęśliwie / „komediowa” przemoc, w konwencji slapstickowej (np. wielka rękawica bokserska na sprężynie uderza kogoś w głowę)
Polly i Tim wraz z trójką dzieci to współczesna rodzina, która staje przed koniecznością przeprowadzenia się na odległą angielską prowincję. Wkrótce po przyjeździe okazuje się, że najmłodsi muszą obejść się bez Wi-Fi i ukochanych elektronicznych gadżetów oraz odkryć uroki świata na świeżym powietrzu. Podczas eksploracji okolicznych lasów trafiają na niezwykłe drzewo, zamieszkane przez barwne, ekscentryczne istoty. Jeśli odważą się wspiąć na jego szczyt, czekają na nie fantastyczne krainy, pełne zapierających dech przygód. Dzięki magicznym doświadczeniom rodzina na nowo uczy się bycia razem i odkrywa, jak ważne jest wzajemne wsparcie i bliskość.
