Podniebna poczta Kiki jest rzadkim przykładem kina o wysokich walorach edukacyjnych, w której ważne tematy zostają podane z lekkością. Film jest skierowany do szerokiej grupy odbiorczej; zarówno do starszych dzieci, jak i do młodszej młodzieży; ale świetnie sprawdzi się też jako seans międzypokoleniowy.
Tematem przewodnim jest dorastanie trzynastoletniej czarownicy Kiki, a film wyraźnie wskazuje na potrzebę mądrego, płynnego przechodzenia ze sfery dzieciństwa do sfery dorosłości. Kiki, jako czarownica, zmuszona jest osiedlić się w innym mieście, by tam zdobywać doświadczenie i osiągnąć samodzielność. Przygody, które przeżywa w nowym miejscu, mają charakter rytualnego odnajdywania siebie. Miyazaki zachęca, żeby nie przedłużać nienaturalnie przebywania w rodzinnym gnieździe (nie tyle dosłownie, co metaforycznie) – ale realizować siebie poprzez pracę i pasję, które są w Podniebnej poczcie Kiki nierozerwalnie ze sobą związane (prawdziwe szczęście daje powiązanie pasji i pracy).
Jednocześnie Miyazaki dostrzega, co wydaje się niezwykle ważne z punktu widzenia edukacyjnego i warte przedyskutowania z młodym odbiorcą, że porzucenie dzieciństwa wiąże się z kosztem – Kiki po chwilowej utracie mocy, przestaje już na stałe słyszeć, co mówi jej koci towarzysz Jiji. Można więc być “dorosłą czarownicą”, ale część magii na zawsze zostaje utracona wraz z dzieciństwem. Jednak dorosłość oferuje inne zalety – samodzielność, nowe życie społeczne (przyjaźnie, miłości).
To bardzo dziewczęcy film, koncentrujący się na relacjach dziewcząt i kobiet, ale wszyscy mogą w nim odnaleźć ważne kwestie; np. że podjęcie pracy może uczyć szacunku, solidności, oddania, ale i solidarności z drugim człowiekiem. Afirmacji wartościowych postaw towarzyszy wątek wchodzenia w nowe środowisko, w którym Kiki z trudem próbuje się odnaleźć. Szuka kompromisu pomiędzy bezrefleksyjnym dostosowaniem się a alienacją, w czym od początku stara się wesprzeć ją jej rówieśnik Tambo.
Film nie jest standardową bajką w zachodnim stylu – brak w niej postaci złego antagonisty; Kiki mierzy się jedynie i aż z własnymi słabościami, z wątpliwościami i szukaniem własnej drogi. Film pięknie pokazuje, jak do odpowiedniego dojrzewania potrzeba czasu, przestrzeni i relacji międzyludzkich, ale też wiąże się ono z utratą. Dziecięca cudowność powoli ustępuje miejsca dojrzałej złożoności – bardziej „przyziemnej”, ale głębszej. Bohaterka będzie się uczyć od starszych, konfrontować z rówieśnikami, jak i przeżywać delikatną fascynację na pograniczu romantyczno-przyjacielskim – zrozumie, że każdy jest inny, ale wszyscy są sobie potrzebni.
„Nieważny jest kolor sukni, ale serce, które pod nią bije” – ten cytat z filmu stanowi w pewnym stopniu kwintesencję ciepłej baśniowej opowieści Miyazakiego. I choć można próbować zarzucić filmowi banalność i naiwność, to jednak nie da mu się odebrać jednego: niestarzejącej się uniwersalności, tak w warstwie artystycznej, jak i treściowej. To wyjątkowo urocze kino familijne, w którym takie wartości jak uczciwość, rodzicielskie zaufanie, etyka pracy, wdzięczność, samodzielność i wsparcie stanowią wartości nadrzędne. I to właśnie wśród nich dorasta i ich uczy się tytułowa bohaterka.
Warto także podkreślić, że animacja pełna jest nieproblematycznego humoru, slapstickowych wręcz perypetii oraz wciągających przygód głównej postaci i jej kociego przyjaciela. Jiji – bo tak ma na imię zwierzak – stanowi zresztą humorystyczny kontrapunkt dla pełnej optymizmu dziewczynki. Dzieło Miyazakiego jest spokojne, delikatne; pouczające, ale nie rażące dydaktyzmem, a jego subtelność jest zarazem kojąca, jak i inspirująca
Podniebna poczta Kiki to atrakcyjna wizualnie, oprawiona przepiękną muzyką (jak zawsze niezawodny Joe Hisaishi) wartościowa baśń, jakich nam trzeba - zwłaszcza w dzisiejszej niełatwej rzeczywistości, zdominowanej przez chaos komunikacyjny i kryzys wartości wśród młodych ludzi; to edukacyjny samograj, który podnosi na duchu i przygotowuje do wyzwań czekających na wczesnych nastolatków.
Film oceniało 3. ekspertów. Film rekomendują: Karol Szafraniec, Dominika Zielińska, Mateusz Żebrowski
treści sporne: brak
treści wrażliwe (opisała: Marta Szydłowska):
w sferze formy: brak
w sferze fabuły: możliwe pojawienie się smutku u dzieci doświadczających zmiany miejsca zamieszkania, wyjeżdżających na dłuższy pobyt bez rodziców, poczucia osamotnienia w kontaktach społecznych i relacjach z rówieśnikami / możliwe pojawienie się smutku, lęku czy złości u dzieci, które w związku z sytuacją rodzinną muszą podejmować samodzielnie decyzje, ważne dla ich codziennego funkcjonowania
Mistrz anime Hayao Miyazaki zabiera widzów w piękną podróż w dorosłość wraz z młodą czarownicą Kiki. 13-letnia Kiki zgodnie z tradycją opuszcza dom, aby spędzić rok w nowym mieście i udowodnić, że jest pełnoprawną czarownicą. Z miotłą w ręku i kotem u boku uczy się, jak znaleźć swoje miejsce w świecie. Kiki stawia czoła nie czarnym charakterom, ale wyzwaniom, które podsuwa jej dorosłe życie.Podniebna poczta Kiki, która jest adaptacją popularnej powieści o wiedźmie Kiki autorstwa Eiko Kadono, to uniwersalna historia o dorastaniu, osiąganiu niezależności i odkrywaniu swoich talentów.
