Film dokumentalny Pan Nikt kontra Putin to jedno z tych dzieł, które mają moc poruszyć, zaniepokoić i – co najważniejsze – skłonić do refleksji. Twórcy przedstawiają obraz współczesnej Rosji, koncentrując się na systemie edukacji i jego roli w kształtowaniu postaw młodego pokolenia. Bez epatowania dramatyzmem, subtelnie i z dużym wyczuciem ukazują, jak propaganda może przenikać codzienność, a szkoła – zamiast być przestrzenią niezależnego myślenia, rozwoju i wolności wyboru– zostaje przejęta, wykorzystana jako narzędzie propagandy i może stać się narzędziem kontroli. Siła tego filmu polega właśnie na jego niezwykłej szczerości i odwadze w ukazaniu tego złożonego problemu.
Niewątpliwie jest to szczera opowieść człowieka i o człowieku uwikłanym w historię, która odsłania jak działa manipulacja. Wartość tego dokumentu tkwi w bogatym materiale filmowym, który zrealizował przede wszystkim sam główny bohater, dzięki czemu obserwujemy, jak krok po kroku szkoła zamienia się w nieprzyjazną przestrzeń, służącą proputinowskiej propagandzie oraz jak łatwo samodzielne myślenie ustępuje wpajanej odgórnie ideologii. Ukazuje różne postawy nauczycieli odnośnie „nowych wytycznych” w kwestii uczenia oraz rolę mediów w kształtowaniu opinii publicznej.
To nie tylko opowieść o konkretnym kraju i czasie. To uniwersalna lekcja o tym, jak delikatną materią jest edukacja i jak łatwo można ją podporządkować ideologii, jeśli zabraknie krytycznego spojrzenia i odwagi cywilnej. Film otwiera przestrzeń do rozmowy o roli nauczyciela, odpowiedzialności instytucji edukacyjnych i sile jednostki w obliczu nacisku systemu; podpowiada, co może zrobić pojedynczy człowiek w obliczu prób zakłamywania rzeczywistości.
Pan Nikt kontra Putin posiada ogromny potencjał edukacyjny – zarówno jako narzędzie do analizy mechanizmów propagandy, jak i jako punkt wyjścia do rozmów o prawach człowieka, wolności słowa i etyce zawodowej. To materiał, który świetnie sprawdzi się w pracy z młodzieżą, studentami czy nauczycielami – wszędzie tam, gdzie ceniona jest refleksja, odwaga myślenia i wrażliwość na współczesne wyzwania społeczne. To nie tylko dokument; to ważny impuls do rozmowy o tym, jaką szkołę chcemy budować – i jakie wartości powinny w niej naprawdę wybrzmiewać.
Narracja prowadzona jest w sposób osobisty i subiektywny - to nie wielka analiza geopolityczna, lecz opowieść człowieka uwikłanego w historyczne wydarzenia. Widz nie dostaje suchej analizy politycznej, lecz emocjonalną opowieść o nauczycielu rozdartym między własnym sumieniem a lojalnością wobec systemu, który staje się coraz bardziej opresyjny.
Pod względem realizacyjnym film urzeka surową autentycznością. Nakręcony często ukrytą kamerą, niesie w sobie nerwową energię i poczucie zagrożenia, które udziela się widzowi. Zdjęcia są intymne, bliskie - kamera często podąża tuż za bohaterem, jakbyśmy śledzili jego życie z perspektywy towarzysza-inwigilatora. W połączeniu z oszczędną, niepokojącą muzyką i minimalistycznym montażem, tworzy to atmosferę nieustannego napięcia.
Jednostkowa, osobista perspektywa głównego bohatera powoduje, iż widz ma szansę poczuć obawy Paszy, jego strach, ale i momenty odwagi, uświadomić sobie, co oznacza czuć zagrożenie w pracy i w życiu osobistym oraz jak jego miłość do kraju i ludzi napędza go do buntu przeciwko propagandzie.
Pan Nikt kontra Putin - skromnie i prosto zrealizowany, operujący niewieloma środkami filmowego wyrazu, a jednak wciągający, angażujący emocjonalnie, prowokujący do rozmów; pokazujący niezwykłą perspektywę w osobistym spojrzeniu na współczesną Rosję, w której reżim ingeruje w niemal każdą sferę aktywności obywateli - zarówno publiczną, jak i prywatną - a wszelkie próby oporu są surowo tłumione.
Po seansie można porozmawiać o wielu tematach: o prawdzie i fałszu, metodach manipulacji, odwadze i tchórzostwie, pokorze i buncie, relacjach międzyludzkich, roli szkoły i mediów, konieczności sprawdzania źródeł informacji, różnych aspektach dorastania i przemiany - generalnie o postawach i wartościach- nie tylko w konkretnych warunkach geopolitycznych.
Film oceniało 4. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Iwona Bartnicka, Hanna Kroczek, Elżbieta Piotrowicz, Kamila Szwarc
Opowieści o realiach wojennych, o śmierci żołnierzy; ciągła presja na głównym bohaterze - zagrożenie jego wolności a może nawet życia i jego psychiczne wymęczenie, niepewność każdego dnia.
Pasza jest nauczycielem w małym miasteczku na Uralu. Pracuje w tej samej szkole, do której sam uczęszczał. Lubi Karabasz z jego sowieckimi budynkami i oddaleniem od metropolii. Przede wszystkim jednak ceni sobie ciekawość i entuzjazm swoich uczniów, których często filmuje jako szkolny kronikarz. Jego gabinet jest bezpieczną przystanią dla punków i innych buntowników. Jednak wszystko zmienia się, gdy po agresji na Ukrainę Putin wprowadza patriotyczną politykę, która skutkuje militaryzacją szkół w Rosji. Pasza kontynuuje kronikarską pracę, filmując narzucony uczniom dryl wojskowy, deklaracje lojalności nauczycieli, strach i niepewność całego miasteczka. Najbardziej poruszające w tym filmie są reakcje nastolatków na nową sytuację.
