Oskar, Patka i złoto Bałtyku

„Zacznijcie w końcu wierzyć dzieciom” – te słowa, wypowiedziane przez nastolatkę, mogą zostać motywem przewodnim całego filmu.

Oskar – mieszkający w rodzinnym domu dziecka, wyjeżdża na swoje pierwsze prawdziwe wakacje nad morze. Ma nadzieję spędzić czas z Brunem – aktorem, wciąż czekającym na powrót na scenę filmową. To mają być najlepsze wakacje Oskara, niestety, kariera Bruna niszczy jego marzenia.

Film może być dla dzieci piękną opowieścią o emocjach – rozczarowanie, którego doznaje Oskar, próba poradzenia sobie z nim na swój własny, nie do końca bezpieczny sposób, zagubienie i zdradzenie – takie uczucia towarzyszą młodemu człowiekowi, który pokłada wszystkie swoje marzenia i nadzieje w dorosłych. Historia pokazuje też widzowi, jak ważna w trudnych momentach jest współpraca między dorosłymi i dziećmi.

Z drugiej strony także starsi mogą odnaleźć tam podpowiedź, co jest największym skarbem. Relacje między bohaterami pokazują, że najważniejsza jest przyjaźń, a w życiu są istotniejsze rzeczy niż kariera czy dobra materialne. Oskar wyzwala w dorosłym bohaterze jego wewnętrzne dziecko, pomaga mu je pielęgnować i udowadnia, że pogoń za pragnieniem bycia zauważonym w świecie filmu jest niczym w porównaniu do tego, jak ważnym człowiekiem jest się dla swoich bliskich. W tym filmie to dziecko pokazuje dorosłym, jak powinni ustawić swoje priorytety w życiu.

Przy okazji pokazywania różnych przygód Oskar Patka i złoto Bałtyku w sposób lekki i atrakcyjny uczy innych wartościowych postaw. Jedną z nich jest umiejętność przyznania się do błędów i podjęcie prób ich naprawienia. Oskar musi się zmierzyć z konsekwencjami kłamstwa i ryzykownych działań, które doprowadziły do porwania Patki. Wykazuje się przy tym odwagą i dojrzałością.

Produkcja pokazuje także, że dążenie do celu za wszelką cenę może mieć negatywne konsekwencje, a nagroda nie zawsze jest warta środków, którymi została zdobyta. Porusza również temat przyjaźni i rozstań, które dla dzieci mogą wiązać się z silnymi emocjami i być niezwykle trudne.

Na uwagę zasługuje też coraz rzadziej spotykana postawa prezentowana przez Oskara, który wszystkim się zachwyca, wszędzie szuka zagadek do rozwiązania i skarbów do odkrycia – szczególnie  widać to w muzeum bursztynu, gdzie niemogący się powstrzymać od nieustannych westchnień zachwytu bohater mocno kontrastuje z grupą jego rówieśników, zapatrzonych w ekrany telefonów.

To obustronne zaangażowanie, zarówno dorosłych jak i dzieci, jest tu motorem napędowym przygód. Gdyby nie entuzjazm, pasja odkrywania i wielkie pragnienie bliskości Oskara, dorośli mogliby stawać na głowie, by go zabawić, a on i tak pewnie zakończyłby wakacje niezadowolony. W świecie, w którym tak trudno zmotywować młodych ludzi do wysiłku, warto po seansie podjąć z nimi rozmowę na ten temat.

Wreszcie – film pokazuje, że to relacje z innymi dają nam siły do działania i dokonywania rzeczy naprawdę wielkich. Na planie filmowym, który przecież Bruno kocha całym sercem, przebiegnięcie dołu jest dla niego nieosiągalne. Ale gdy trzeba ratować Patkę, bohater, także dzięki wspierającym słowom bliskich, jest w stanie dogonić i zatrzymać ciężarówkę.

Uczmy się od postaci z tego filmu życia pełnego otwartości, uważności i zachwytu, w którym relacje z bliskimi są najważniejsze – dzięki temu kartki naszych życiowych pamiętników zapełnią się niezapomnianymi przygodami. Trzecia zasada detektywa – „Patrz tak, żeby widzieć” – może doskonale podsumować przesłanie całości, gdyż w tej familijnej przygodzie kluczową rolę odgrywa właśnie uważność.

Film uczy najmłodszych nie tylko dostrzegania bliskich, ale także zwracania uwagi na rówieśników. Dzięki pojawiającym się zagadkom do rozwiązania pokazuje, jak istotna jest współpraca i poczucie zespołowości. Uwrażliwia na szczegóły – zarówno te dotyczące ludzi, jak i otaczającego świata. Tajemnice związane z ukrytym skarbem w atrakcyjny sposób przemycają ciekawostki o Pomorzu, łącząc naukę z zabawą.

Oskar, Patka i złoto Bałtyku to nie tylko rozrywka dla całej rodziny, ale także wartościowa lekcja uważności, współpracy i odpowiedzialności; bardzo dobrze nadaje się zarówno na seanse dla grup szkolnych jak na rodzinne wyjścia do kina. Po projekcji będzie można porozmawiać na wiele tematów, nie tylko  tych dotyczących relacji czy zachowań postaci. Pokazane jest w nim piękno Trójmiasta (w tym - szeroka oferta turystyczna), jest mowa o bursztynach, języku kaszubskim, faktach historycznych.

Dla młodszych odbiorców seans może być punktem wyjścia do realizacji zadań plastycznych czy polonistycznych - np. do opowiadania historii o przygodach czy pokazania wakacji marzeń.

Całość jest przykładem dobrze zrealizowanego filmu familijnego w konwencji kina przygodowego – z poszukiwaniem skarbu, tajemniczym (choć ostatecznie niegroźnym i przepraszającym) złoczyńcą, rozwiązywaniem zagadek, pościgami, ze scenkami komicznymi - naiwnym i nieco schematycznym, ale dopasowanym do kompetencji odbiorczych widza dziecięcego.

Film oceniało 4. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Iza Kozielec, Elżbieta Piotrowicz, Weronika Rolnik, Michał Surówka