Nowy pamiętnik Pauliny P. to wartościowy film familijny, który w ciepły i pełen humoru sposób opowiada o dorastaniu oraz mierzeniu się z trudnymi życiowymi doświadczeniami.
Całość to zaledwie kilka dni z życia bohaterki tytułowej, pokazane w konwencji komediowej- mieszającej historie kryminalno-detektywistyczne (ale niestraszne, umowne, dziecięce) z opowieścią o relacjach w szkole i w rodzinie.
To produkcja, która trafnie odczytuje świat współczesnych młodszych nastolatków. Twórcy nie próbują moralizować - zamiast tego pokazują codzienność młodej bohaterki - z jej sukcesami, porażkami, emocjami i niepewnością. Dzięki temu film pozostaje wiarygodny i bliski doświadczeniom młodych widzów.
Jego niewątpliwym atutem jest wiarygodne ukazanie emocji nastoletniej bohaterki oraz znaczenia bliskości, empatii i wzajemnego wsparcia w rodzinie w trudnej sytuacji.
Obok typowych dla wieku szkolnego problemów (nieporozumień z rówieśnikami, pierwszych zauroczeń czy potrzeby akceptacji) w wątku rodzinnym pojawia się konieczność konfrontacji z nieuleczalną chorobą.
Sposób przedstawienia relacji międzypokoleniowych jest ciekawy i może być inspirujący. Reakcja tytułowej bohaterki na problemy babci, która jest chora na Alzheimera (spędzanie z nią czasu, towarzyszenie jej w codziennych sytuacjach, zabawne wspólne momenty) w lekki sposób oswaja z tak poważnym tematem jak nieuleczalna choroba.
Ten wątek służy nie tylko budowaniu dramatyzmu, ale staje się okazją do pokazania, że dojrzewanie wiąże się również z odkrywaniem odpowiedzialności za innych oraz uczeniem się przeżywania trudnych emocji. Film przypomina, że rodzina pozostaje wsparciem nawet wtedy, gdy nie wszystkie problemy da się rozwiązać.
Ważnym atutem produkcji jest także ukazanie napięć w środowisku szkolnym. Zjawisko to nie jest bagatelizowane, ale również nie dominuje w całej opowieści. Twórcy pokazują konsekwencje dokuczania, jednocześnie podkreślając znaczenie przyjaźni, odwagi i wzajemnej pomocy. Dzięki temu młody widz otrzymuje nie tylko obraz problemu, lecz także pozytywne wzorce reagowania.
Czasem przerysowane postacie (szczególnie większości dorosłych bohaterów) czy niektóre rozwiązania fabularne wynikają z przyjętej konwencji (komediowo- sensacyjny pamiętnik Pauliny) i będą podobać się młodszym widzom; jednak warto porozmawiać o celowości takich rozwiązań; a przy okazji i o tym, jak się tworzy i czemu mogą służyć efekty komiczne.
Najważniejsze jest to, że film może zachęcić do refleksji nad tym, jak radzić sobie ze zmianami i doceniać relacje z najbliższymi - zwłaszcza w trudnych momentach; sugeruje, co można zrobić, jeśli nie podoba się nam zachowanie innych; obrazuje ciekawe relacje między dziećmi i seniorami; eksponuje siłę wyobraźni, wartość optymizmu i współpracy - dlatego stanowi cenną propozycję do wykorzystania w edukacji.
Film oceniało 3. ekspertów; film rekomendują: Elżbieta Piotrowicz, Kamila Szwarc, Emila Żuber
treści sporne:
nieuleczalna choroba babci / kłamstwa rodziców / dokuczanie w szkole(podstawienie nogi, wyśmiewanie, oblewanie jogurtem) / przerysowane postacie dorosłych
Paulina P. powraca, aby zmierzyć się ze wszystkimi problemami okresu dojrzewania. Niektóre z nich są niewielkie, jak na przykład nadopiekuńczość dorosłych. Inne skutecznie utrudniają życie, jak chociażby problem szkolnych hejterów. Paulina szybko przekona się, że to wszystko jest zupełnie nieważne w obliczu wyzwania, przed którym niebawem stanie jej rodzina.
