Starsi i młodsi fani skarpetkowych przygód na pewno czekali na kolejną część przygód niesfornych otulistópek i… warto było, po stokroć! Druga odsłona Niesamowitych przygód jest bodaj jeszcze lepsza niż pierwsza. Wracamy do znanej z kart książek formy plastycznej – wszystko jest po raz kolejny spójne z formą papierową, co niewątpliwie jest atrakcyjne dla widowni kinowej. Ale jeszcze lepsza jest fabuła.
Sześć krótkich, treściwych historii, które uczą i bawią. Dobór odcinków to strzał w dziesiątkę; wydaje się bardziej przemyślany niż przy pierwszym sezonie. Dużo przykładów na dobre, ale też niedobre zachowanie, świetne wyjście do rozmowy o marzeniach, o dążeniu do swoich celów i pielęgnowaniu wartościowych relacji.
Kolejne odcinki w delikatny sposób prezentują dzieciom cały wachlarz emocji i uczuć, które są lub dopiero będą im znane. Młodzi widzowie przekonają się, że prawdziwa przyjaźń jest w stanie przetrwać większe i mniejsze konflikty (a także, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie, a na rodzinę zawsze można liczyć); że spełnianie wspólnych marzeń w pojedynkę nie jest takie przyjemne, a swoją radością i szczęściem warto się dzielić i przeżywać je wspólnie z najbliższymi. Dowiedzą się, że warto jest walczyć o siebie, nie poddawać się, a pomoc może przyjść w najmniej oczekiwanym momencie, ze strony kogoś, kogo o to nie podejrzewamy. Widzowie zobaczą też, że dla osiągnięcia celu należy się przykładać do jego realizacji, i że czasem można zyskać coś ważniejszego niż medal czy puchar.
Pięknie pokazana jest zasada gry fair play (MARATON) i wartość przyjaźni (KTÓRA ZOSTAŁA GWIAZDĄ, PODRÓŻNICZKI). Twórcy pamiętali także o bezpieczeństwie, w przystępny sposób pokazując jak się NIE zachowywać, mieszkając w bloku pełnym sąsiadów (KTÓRA ZOSTAŁA BOHATEREM), oraz o cieszeniu się z chwil w dobrym towarzystwie (KTÓRA ZNALAZŁA CZAS, PODRÓŻNICZKI). Jedyny zarzut można mieć do odcinka o Wilku i Kapturku, ale można przekuć go w świetną lekcję o tym, jak NIE powinno się zachowywać w teatrze
Jest też perełka dla dorosłych widzów, w postaci historii o skarpetce, która znalazła czas. Warto zwolnić, zacząć cieszyć się czasem, którego nic nie mierzy, raz na jakiś czas żyć poza harmonogramem, docenić drobne rzeczy i przyjemności – o tym wszystkim opowiedzą nam pewna pochłonięta czasem skarpetka i zegarmistrz.
Całość jest spójna, mimo że każdy odcinek opowiada o czymś innym; pozostawia przestrzeń dla nauczycieli, wychowawców i rodziców do rozmowy z najmłodszymi widzami o wielu emocjach, uczuciach i rzeczach, na które mogliby sami nie zwrócić uwagi.
Rozwój krótkich serii bajkowych pokazywanych w kinach to świetny pomysł. Niesamowite przygody skarpetek 2. Skarpetki górą!, dzięki swojej odcinkowej formie oraz szerokiemu spektrum poruszanych tematów, są idealną propozycją dla dzieci, które mają trudności z koncentracją i nie są w stanie wytrzymać pełnego seansu filmowego, ale nie tylko...
Największym atutem tej serii jest ciekawe i empatyczne podejście do emocji oraz radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Każdy odcinek to osobna historia, która dotyka innych problemów — często bardzo różnorodnych uczuć, stanów i zdarzeń, z jakimi dzieci mogą się zetknąć w codziennym życiu. Wszystko to podane jest z dużym wyczuciem i subtelnością.
Szczególnie może poruszać opowieść o skarpetce, która uległa „wypadkowi” i została zacerowana. Szuka się dla niej dawcy nici; takiej, która nie pozostawi śladu - to piękna metafora troski, delikatności i potrzeby akceptacji, a także oswajania tak skomplikowanych kwestii jak: szpital, wypadek, kim jest dawca. Byłoby pięknie, gdyby każda bajka dla dzieci potrafiła w tak mądry sposób podejmować tak trudne tematy.
Ogromne brawa należą się również za wspomnianą już wcześniej spójność graficzną względem literackiego pierwowzoru oraz subtelne nawiązania do polskiej szkoły animacji, co dla dorosłego widza stanowi dodatkowy walor artystyczny.
Piękne utrzymanie poziomu książki, bardzo miłe dla oka i ducha. Czekamy na więcej!
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Izabela Kozielec, Michał Surówka, Paula Zalewska
treści sporne:
tylko w jednym odcinku, pokazującym, jak się nie zachowywać (O skarpetce, która pomogła Kapturkowi pokonać Wilka): pokazanie, że bójka aktorów na scenie podoba się dziecięcej widowni / agresywna skarpetka Ninja - walcząca na scenie i poza nią / wejście do teatru bez biletu
treści wrażliwe (opisała: Marta Szydłowska):
w sferze formy: brak
w sferze fabuły: możliwe pojawienie się różnych emocji u dzieci doświadczających rozłąki z bliskimi, lęku przed utratą najbliższych i nowymi, nieznanymi sytuacjami / u osób doświadczających wykluczenia z grupy rówieśniczej czy izolacji może pojawić się poczucie samotności / u widzów wrażliwych na potrzeby innych, rozwijających możliwości do wspólnego działania i wzajemnego wsparcia może wywołać wzruszenie, poczucie empatii i więzi
Czy skarpetka może zostać sławną aktorką, nagradzanym sportowcem, albo uratować komuś życie? Oczywiście, że tak! Jeżeli myśleliście, że miejsce skarpetek jest na naszych stopach i w szufladach, to jesteście w grubym błędzie! One też mają marzenia i kiedy tylko nadarza się okazja, żądne przygód, wyruszają w drogę. Historie, które przeżywają, są pokręcone i pełne niespodzianek. Niezależnie od trudności, jakie napotkają na swojej drodze – skarpetki zawsze są górą!
