| Jedno życie to film, który ukazuje sprawczość człowieka przepełnionego empatią i życzliwością do innych. Jest jak przechowywany przez bohatera album ze zdjęciami, wycinkami z gazet i nazwiskami uratowanych dzieci. Pokazuje coś, o czym się powinno stale przypominać – jak ważne jest człowieczeństwo i czynna postawa. Bohater filmu, Nicholas Winston, należał do osób uprzywilejowanych poprzez przynależność rasową, społeczną i majątkową, jednak wyszedł ze swojej strefy komfortu by pomagać tym, którzy uprzywilejowani nie byli. Nie przyglądał się biernie sytuacji, lecz działał. Film może otworzyć pole do dyskusji na temat odpowiedzialności, sprawczości i siły współpracy. Omawiając film można przypomnieć przypowieść o miłosiernym Samarytaninie i zastanowić się: kim jest współczesny Samarytanin? Choć film nie zwraca uwagi walorami artystyczno-narracyjnymi, a struktura scenariusza pozostaje stosunkowo konwencjonalna, Jedno życie ma dużą wartość edukacyjną. Przede wszystkim ze względu na trafne i klarowne zobrazowanie ciągłości historycznej problemu uchodźctwa, który jest wciąż aktualny. Problem wsparcia ludności z terenów ogarniętych wojną, ograniczenia, możliwości i sposoby pomocy zarówno przez organy państwowe, instytucje i jednostkowych ochotników, stanowi jeden z tematów filmu, a tym samym doskonałe pole do dyskusji. Jest to film historyczny, który - powstały właśnie teraz - nie może pozostać nieodczytany z perspektywy współczesnych dramatów uchodźców w Europie i na świecie.
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Katarzyna Jaruszewicz-Kot, Dominika Zielińska, Emila Żuber |
Jest rok 1938, gdy młody Brytyjczyk Nicholas Winton podczas wizyty w Pradze odkrywa, że tysiące rodzin zbiegłych przed hitlerowcami z Niemiec i Austrii, żyją tu w dramatycznych warunkach, często bez dachu nad głową i żywności. Niemiecka inwazja na Czechosłowację jest kwestią najbliższych tygodni, a wtedy los uchodźców będzie już przesądzony. Nicholas postanawia zrobić wszystko, co w jego mocy by ocalić jak najwięcej potrzebujących. Wraz z grupą współpracowników organizuje transporty dzieci, które podążają z Pragi do Anglii w poszukiwaniu bezpiecznego schronienia. Jak wiele istnień uda się ocalić zanim granice zostaną zamknięte? Po 40 latach Nicholas wciąż wraca wspomnieniami do tamtych dni, zadając sobie pytania o los ocalonych i obwiniając się za to, że nie udało mu się ocalić wszystkich. Tymczasem niespodziewanie los dopisze poruszający epilog do tej historii.
