Lilly i kangurek to oparta na prawdziwej historii opowieść o przemianie i dorastaniu do odpowiedzialności dorosłego człowieka oraz poszukiwaniu sensu przez dziewczynkę, przeżywającą żałobę po śmierci ojca.
W filmie pokazane są istotne wartości osobiste i społeczne. Podkreślone zostają empatia i współczucie – troska o zwierzęta, zrozumienie ich cierpienia, a także przeżycia głównej bohaterki, zmagającej się z utratą ukochanego ojca. Równie ważne są odwaga i odpowiedzialność: bohaterowie muszą zmierzyć się z wyzwaniami, zmienić swoje postawy i otworzyć się na drugiego człowieka.
Twórców filmu zainspirowała historia Chrisa Barnsa, założyciela Kangaroo Sanctuary, który ratuje i opiekuje się osieroconymi kangurzymi maluchami, więc seans może być punktem wyjścia do rozmów w ramach edukacji przyrodniczej, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony zwierząt. Film zwraca uwagę na biologiczne aspekty opieki nad młodymi zwierzętami i ich potrzeby. Ukazuje ekosystem australijskiego Outbacku – florę, faunę oraz warunki klimatyczne. Uświadamia widzom, jak ogromny wpływ na dziką przyrodę ma działalność człowieka.
Kolejnym istotnym zagadnieniem jest edukacja kulturowa i międzykulturowa. Film przedstawia relacje między kulturą rdzenną a zachodnią, pokazując, że ludzie różnego pochodzenia mogą współpracować i uczyć się od siebie nawzajem. Te aspekty mogą być wykorzystane na zajęciach z plastyki, gdzie można wykonać ćwiczenia inspirowane sztuką Aborygenów, pięknie pokazaną w filmie.
Produkcja ma również wymiar geograficzny i środowiskowy – pozwala lepiej poznać Australię oraz zagadnienia związane z ochroną przyrody.
Ciekawym elementem jest ponadto refleksja nad rolą mediów społecznościowych w życiu człowieka. Film ukazuje zarówno ich pozytywne jak i negatywne strony: wyjaśnia, czym jest viral, uświadamia, że nieprzemyślane działania mogą prowadzić do „scancelowania” jednostki, a zarazem pokazuje, że media społecznościowe mogą stać się źródłem pomocy i wsparcia, także dla zwierząt.
Reasumując, film posiada znaczące walory edukacyjne, mogące wspierające proces wychowawczy. Po pierwsze - rozwija kompetencje emocjonalno-społeczne, ucząc empatii, odpowiedzialności i zdolności do budowania relacji międzyludzkich. Po drugie - może być wykorzystany w edukacji przyrodniczej, pokazując znaczenie ochrony zwierząt i kształtując postawy proekologiczne. Po trzecie - otwiera dzieci na wielokulturowość, przedstawiając perspektywę rdzennych mieszkańców Australii i ich więź z naturą oraz myślenie o sztuce. Wreszcie - stanowi doskonały punkt wyjścia do rozmów wychowawczych, które mogą wspierać rozwój moralny i refleksję nad odpowiedzialnością za innych.
Wartość edukacyjną Lilly i kangurka podnosi także to, że jest to produkcja atrakcyjna dla młodych widzów - z ciekawą i angażującą emocjonalnie fabułą, z bohaterami pokazanymi z sympatią, z dynamiczną akcją (z elementami humorystycznymi) i warstwą wizualną na wysokim poziomie oraz z bardzo dobrym dubbingiem.
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Elżbieta Piotrowicz, Maciej Witkowski, Joanna Zabłocka-Skorek
treści sporne:
przeżywanie żałoby / trauma po stracie bliskiej osoby /niebezpieczne i niewłaściwe zachowanie bohaterki (wagary, prowadzenie autobusu bez uprawnień) / śmierć zwierząt (delfina i kangura) z powodu nieodpowiedzialnych zachowań człowieka
Lilly to mieszkająca w Australii, bystra i kochająca naturę 11-latka, która dzięki pasji swojego ojca zafascynowała się zdumiewającym życiem okolicznych kangurów. Pewnego dnia dziewczynka spotyka na swojej drodze Chrisa – prezentera pogody z telewizji, zaliczającego najbardziej pechowy czas w swoim życiu. Mężczyzna znajduje przy drodze potrzebującego pomocy kangurka i wspólnie z nowo poznaną Lilly postanawiają uratować zwierzaka. Wspólnie rozpoczynają pracę nad ratowaniem i rehabilitacją osieroconych kangurzątek w odległym zakątku Australii. To przedsięwzięcie zmieni życie obojga bardziej niż mogliby się tego spodziewać.
