Film przybliża młodym widzom postać Fryderyka Chopina, ukazując go nie tylko jako wielkiego kompozytora, ale też człowieka zmagającego się z trudnościami codzienności. Przedstawia fragment jego biografii, koncentrując się na najbardziej dynamicznym okresie, kiedy w jego życiu zachodziły najważniejsze zmiany.
Obraz stawia pytania o kondycję artysty, recepcję jego twórczości (tu-powszechny zachwyt nad jego grą), samotność, chorobę (ukazaną naturalistycznie) i potrzebę tworzenia, co może być punktem wyjścia do prowadzenia wartościowych rozmów z uczniami.
Film podejmuje również ważny temat ekonomicznego wymiaru bycia artystą: uzależnienia od sponsorów, gry pod publiczkę, konieczności „sprzedawania siebie” dla pieniędzy. Sama postać Chopina została ukazana niejednoznacznie – jako człowiek jednocześnie kruchy i silny, pełen humorów, a zarazem wyjątkowy. To właśnie sprawia, że bohater zyskuje na wiarygodności; również dzięki temu, że w roli tytułowej występuje świetnie obsadzony, przykuwający uwagę Eryk Kulm.
Film sprzyja budowaniu tożsamości kulturowej młodych ludzi, przypominając im o roli Chopina w polskim i europejskim dziedzictwie; a jednocześnie po seansie będzie można podjąć ciekawą dyskusję o stereotypach dotyczących tego wybitnego twórcy, które funkcjonują w naszej kulturze.
Zaskakująco udane okazuje się też zestawienie przeszłości ze współczesnością czy wielkości z codziennością - między innymi w scenach z wykorzystaniem nowoczesnej muzyki czy pokazaniem czynności takich jak zakupy. Te fragmenty nawiązują do ponadczasowych ludzkich potrzeb, poszukiwania ukojenia poprzez nabywanie rzeczy czy wiary w zabobony.
Produkcja łączy walory artystyczne z edukacyjnymi, co czyni ją wartościowym materiałem dydaktycznym do wykorzystania na lekcjach języka polskiego, muzyki czy historii. Może być punktem wyjścia do realizacji projektów interdyscyplinarnych, łączących muzykę, historię i literaturę.
Film wprowadza w świat, w którym żył i tworzył Fryderyk Chopin. Poprzez świetnie odwzorowane (dzięki kostiumom i scenografii) realia epoki, widz może zaciekawić się XIX-wiecznym Paryżem, bo tam dzieje się większość akcji.
Wyraźnie widać dbałość o warstwę wizualną i muzyczną, co sprawia, że Chopin, Chopin! to produkcja wartościowa nie tylko treściowo, ale i estetycznie.
Film oceniało 3. ekspertów ZEF. Eksperci rekomendujący film: Agata Hofelmajer-Roś, Emilia Żuber
treści sporne:
nagość / sceny erotyczne / przemoc (zamieszki uliczne) / picie alkoholu i palenie papierosów / naturalistycznie pokazana choroba / kontrowersyjne metody leczenia
treści wrażliwe (opisała Marta Szydłowska):
w sferze formy: głośna muzyka / realistyczne, a czasem nawet naturalistyczne pokazywanie objawów choroby- u osób wrażliwych na doznania sensoryczne mogą pojawić się różne reakcje fizjologiczne i poczucia emocjonalne
w sferze fabuły: możliwe pojawienie się silnych emocji u widzów, którzy doświadczyli lub doświadczają kontekstu choroby, cierpienia, przemijania i śmierci / portret psychologiczny bohatera, metafora życia i śmierci, atmosfera epoki oraz głos artysty w walce z ograniczeniami może wzbudzić wiele osobistych refleksji u widzów
Paryż, 1835 rok. Fryderyk Chopin ma 25 lat i jest ulubieńcem paryskich salonów, arystokracji i króla Francji. Żadne znaczące wydarzenie nie może odbyć się bez jego udziału. Widzimy go podczas nocnych eskapad i afterparty po koncertach. Zazwyczaj pełnego energii, przykrywającego chorobę żartem. Jego życie ucieka, jednak Fryderyk nie zwalnia. Komponuje arcydzieła, także na zamówienie. Ze względu na zobowiązania finansowe udziela lekcji gry na fortepianie. Przyjaciele go podziwiają, a kobiety pragną.
