Wyróżnienie ZEF na 10. Międzynarodowego Festiwalu Filmów dla Dzieci i Młodzieży Kinolub 2025
Film subtelny, a zarazem poruszający i pełen napięcia. Opowiada o homofobii, przemocy rówieśniczej i rozpadzie rodziny – problemach, które dotykają wielu nastolatków. To oparta na faktach historia, która porusza do głębi i zasługuje na wyróżnienie.
--------------------------------
Chłopiec w różowych spodniach to poruszający, pięknie zrealizowany film, opowiadający historię chłopca, który utracił nadzieję. Andrea jest wrażliwym i utalentowanym uczniem, żyjącym zgodnie z zasadą carpe diem. Emanuje radością, energią i zwykłym, ludzkim optymizmem. Jednak gdy staje się ofiarą przemocy rówieśniczej, widz staje się świadkiem bolesnego procesu, który krok po kroku prowadzi chłopaka ku tragedii.
Produkcja oparta jest na prawdziwej historii Andrei Spezzacateny, włoskiego nastolatka, który w 2012 roku odebrał sobie życie w wyniku długotrwałego nękania. Po jego śmierci matka odkryła istnienie grupy, której członkowie celowo znęcali się nad jej synem — fizycznie, psychicznie, a przede wszystkim emocjonalnie. Świadomość, że wydarzenia przedstawione na ekranie miały miejsce w rzeczywistości, tym mocniej uświadamia nam, jak nawet w pozornie bezpiecznym środowisku – jakim może wydawać się chór papieski – może dochodzić do brutalnego i systematycznego nękania.
Główny bohater filmu to wrażliwy chłopak obdarzony wyjątkowym głosem, który zostaje przyjęty do prestiżowego chóru. Mimo nawiązania relacji z rówieśnikami – Sarą i Christianem – doświadcza odrzucenia, szyderstw i przemocy psychicznej, zarówno w szkole, jak i w świecie wirtualnym. Delikatność i naiwność Andrei zostają brutalnie skonfrontowane z wyrachowaniem Christiana, który – choć udaje przyjaciela – traktuje go jak zabawkę: użyteczną, dopóki służy jego celom, a później bezlitośnie porzuconą i „połamaną”. Publiczne upokorzenie oraz fala cyberprzemocy prowadzą go do głębokiej depresji, a w konsekwencji – tragicznej decyzji o odebraniu sobie życia. Po jego śmierci matka odkrywa skalę cierpienia, jakiego doznał jej syn, i poświęca się walce z cyberprzemocą.
To film, który boli — ale właśnie dlatego trzeba go zobaczyć. Piękny, przejmujący i ważny. Subtelnie pokazujący, jak ciężko być nastolatkiem. Przyjaźnie i miłości, które często są tymi pierwszymi poważnymi relacjami, mogą być zgubne i niebezpiecznie ulokowane. Trafnie porusza problemy rodzinne i szkolne. Homofobia, bullying, rozwód rodziców - to sprawy, które są autentyczne i aktualne. Wielu nastolatków mierzy się z podobnymi trudnościami i trzeba o nich mówić głośno, do czego ten film zachęca.
Ta historia o wydarzeniach z 2012 roku skupia się bardziej na życiu „na żywo”; więc tylko w lekkim stopniu dotyka problemu mediów społecznościowych. To jednak wartość dodana, bo podkreśla, że nie wszystko, co złe, dzieje się tylko online. Uczula na uważność i reagowanie. Film może być świetnym punktem wyjścia do rozmów z młodzieżą, która porusza się w świecie pełnym ogromnych wyzwań społecznych.
Chłopiec w różowych spodniach okazał się ogromnym sukcesem we Włoszech – nie tylko młodzież ruszyła do kin, by obejrzeć historię, która mimo że rozgrywa się w 2012 roku, wciąż pozostaje boleśnie aktualna.
To niezwykle trafnie zbudowana opowieść – nie tylko jako przestroga przed skutkami cyberprzemocy i manipulacji kruchą psychiką młodego człowieka, ale także jako apel o uważność: by mądrze dobierać przyjaciół i nie lekceważyć sygnałów przemocy, które rozciągnięte w czasie mogą prowadzić do tragedii.
Film oceniało Jury ZEF w składzie: Michał Surówka, Maciej Witkowski, Paula Zalewska
treści sporne:
bullying / cyberprzemoc / przemoc psychiczna i fizyczna / manipulacja / samobójstwo
treści wrażliwe (opisała: Marta Szydłowska):
w sferze formy: brak
w sferze fabuły: możliwe pojawienie się silnych reakcji emocjonalnych u osób identyfikujących się z ofiarą lub sprawcą pod wpływem uruchomienia wspomnień własnych doświadczeń przemocy, bycia odrzuconym, innym, zastraszonym / możliwe pojawienie się lęku u widzów będących w trakcie kształtowania się ich tożsamości płciowej, kulturowej czy emocjonalnej / możliwe pojawienie się rozczarowania, złości u osób, które czują się niezrozumiane, niezauważone, pozostawione bez pomocy / możliwe pojawienie się smutku, poruszenia, współczucia u widzów doświadczających samotności, izolacji emocjonalnej oraz niezrozumienia w relacjach / możliwe pojawienia się lęku, wzruszenia u osób LGBTQ+, osób nieneurotypowych czy „innych”
Poruszający film o przemocy psychicznej i jej tragicznych skutkach. Andrea, utalentowany uczeń, obdarzony anielskim głosem, zdobywa miejsce w elitarnym chórze. W szkole pada ofiarą Christiana – czarującego, ale okrutnego ucznia. Film oparty na prawdziwej historii Adrei Spezzacateny, który w 2012 roku odebrał sobie życie z powodu nękania.
